آهنگ و کلیپ لکی laki musics and clips

دانلود انواع آهنگ لکی , کلیپ لکی و... از خوانندگان لک زبان و غیرلک که لکی خوانده یا به زبان دیگری که مربوط به لکستان است.

آهنگ شووی وه شووان از لک امیر
نویسنده : امیرعباس یوسفوند - ساعت ٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۸
 

آهنگ لکی شووی وه شووان( شبی از شب ها)
برداشتن آهنگ لکی شووی وه شووان از کیومرث امیری کله جوبی که در اشعارش (لک امیر) تخلص می کند که مردم خطه غرب کشور همگی کم و بیش به خوبی وی را
می شناسند و سخت مجذوب و مشتاق اشعار و آثار بکر و زیبای این نویسنده و شاعر توانا و دلسوخته سرزمینمان که اشعارش را به زبان لکی سروده است شده اند .


آهنگ لکی شوء وه شوان

برداشتن آهنگ لکی شوء وأ شوان از کیومرث امیری کله جوبی که در اشعارش (لک امیر) تخلص می کند که مردم خطه غرب کشور همگی کم و بیش به خوبی وی را می شناسند

و سخت مجذوب و مشتاق اشعار و آثار بکر و زیبای این نویسنده و شاعر توانا و دلسوخته سرزمینمان که اشعارش را به زبان لکی سروده است شده اند .

 

 

هزدائن

 

شووی وه شووان چوی ری گوم که رده= شبی از شبها مانند ره گم کرده ها

 

په شو مه گیردیایم هه رده و هه رده= پریشان پرسه می زدم از نقطه ای به نقطه ی دیگر

 

ده روین پر ئاشو په که ر په ریشان= با درونی  آشفته، پکر و پریشان

 

دیل ته نگ مه گیردیام خیاوان ئه ر خیاوان = دلتنگ خیابان به خیابان می گشتم

 

چوی زام حورده تیر ئاژ زویخ به د یاری= چون گلوله خورده از جفای بدبیاری

 

مه ق سه د نامه لوم  هه ده ف نادیاری= مقصد نامعلوم هدف ناپیدا

 

مین هه ر به د یاری وه شانسیم هاتیه= من همیشه بدبیاری به اقبالم آمده است

 

دیم نوجووانی ئار گوشئی که تیه= دیدم نوجوانی در گوشه ای افتاده است

 

نوجووان نوره س سویل بورا کیردی= نوجوان نورسته که تازه پشت لبهایش مو درآورده بود

 

په ر و پو که نیا چوی واشه گیرتی= بال و پر کنده مانند پرنده ای که به چنگال شاهین گرفتارشده باشد.

 

زویخ ئار بان زویخ هه مم زویخاو هوردیم= خونابه روی خونابه ، بازهم خونابه خوردم

 

ووسام تاماشای سر تا پاش کیردم= ایستادم و سر تا پایش را خوب نگاه کردم

 

دیم چوی ئایانه ل کول چی هار باوی= دیدم مانند اعیانها لایق و برازنده ی هر شایستگی است

 

لاشه که تیه سی ئار لوی جو ئاوی= لاشه اش کنار جوی آبی افتاده است

 

جا کوینه داخی توبه ئار بان مچ= جای داغی کهنه از توبه روی مچ دستش

 

کیلیکی بار خه م روژگار ئار بان لیچ= به اندازه ی انگشتی غبار غم روی لبهایش

 

چوی دایی دیلسوز نیشتمیه بان سه ر= مانند مادری پیر و دلسوز بالای سرش نشستم

 

که س و ئای تور نیماو ره نج باوه ی بیوه ر= چه کسی اینگونه رنج پدرش بر باد فنا می رود

 

بیگیر ئاسب سه ر که ش وه قوشییر بیریا= گویی اسبی چالاک و سرکش که در حین مسابقه بریده باشد

 

چوی شیر نیمه گیان گوله ئه رن دیریا= مانند شیری که بر اثر گلوله نیمه جان شده باشد

 

شه ل و په ل که توی بی مال بی ماوا= خسته و کوفته و بی خانمان

 

گیژ و ویر وینیه ی سه مه پیتور دیریا= گیج و منگ چون کسی که سم مهلکی استشمام کرده باشد

 

سه ر نیاوی تیر خاک چوی میمان وه جایر= سر روی خاک نهاده بود گویی مهمانی عزیز در رختخواب

 

بیگیر ئایل کورپه ی وه وه ر سینه دایر=  انگار طفلی شیر خواره که در آغوش مادرش خسبیده باشد

 

ده نگیم ئاوردور به له م بیشنه وی= صدایش زدم بلکه صدایم را بشنود

 

ویریزی ئاژ خاو جواووم بیده ری= از خواب برخیزد و جوابم را بدهد

 

نه ده نگ لیش خیزا نه جواووی هات= نه صدایی از او برخاست و نه جوابم را داد

 

چوی میردی مه زار بی ده نگ بی کیشمات= مانند مرده در گورستان خاموش و غرق سکوت بود

 

ده سیم نیار نه ز ده س جویا بووم حالی= نبض دستش را گرفتم تا جویای حالش گردم

 

دیم لیرپه که می ها وه نه ز بالی= نبضش بسیار به کندی می زد

 

هییامه روخساری وه دیله ی چوی گوریم= خیلی بی رحمی می خواست که بتوانم به چهره اش نگاه کنم

 

تیلای خاک که تی ئاتی نه زه ریم= به نظرم آمد طلایی است که در میان خاک افتاده است

 

روسه م سا که تووی وینیه ی کور تیه ل= رستم آسا از پای فتاده بود چون جوانی جسور و غیرتمند

 

قه د قامه ت ره نگین چوی قه د قامه ت یه ل= قد و بالای زیبایی داشت، به یل می مانست

 

په نجه دامه نام په نجه ی شیمشالیش= پنجه در پنجه ی شمشالینش دادم

 

چینگ دامه زیلفان زه رین چوی زالیش= چنگ در زلفان طلایی اش زدم زلفانی که شبیه زلفان زال (شاهنامه) بود

 

شیرینی بالای هوش ئاژ سه ر بیردمی= شیرینی و زیبایی قد و بالاش از خود بیخودم کرد

 

لاشه سه رد و سیر چوی لاشه میردی= بدنش سرد و یخ زده بود مانند جنازه ی میت

 

چوی زویخاو نه ریم ویژم نه کوشیم= چگونه خونابه نخورم و خودکشی ننمایم

 

به خه لیم دارین گیرتمی باویشم= آغوش گشودم و در آغوشش کشیدم

 

تو شیر خام هووارده ی کام گول جه مینین= تو شیر خام خورده کدام مادر زیبا روبوده ای؟

 

ئزیز کیردیه دیل کام نازه نینین= عزیز دل کدام نازنینی

 

قه د بالات ره نگین وه ته رزیت نیه= قد و بالایت زیباست و به زیبایی تو کم کسی پیدا می شود

 

خوزالی مه زانیست لیلای تو کیه= خوشا به حال کسی که می دانست لیلی و معشوقه ی تو چه کسی است

 

دیل دادیه دیلت کام ناز په روه ره= کدامین عزیز دردانه دلباخته ی توست؟

 

ئایمشوو ئای حال تو ئاو بی خه وه ره= که امشب از حال تو او بی خبر است

 

تو کورپه ی نازار کام دالکه بینه= تو طفلک عزیز و دوست داشتنی کدامین مادری؟

 

وه جای ئاو حه مام وه گولاو شوردینه= که تو را با گلاب حمام می داده است

 

ئزیز دوردانیه کام کاخ کیانین= عزیز نورچشم کدام کاخ کیانی بوده ای؟

 

نویر دیده و دیل کام نازارانین= زیبای دل و دیده ی کدام زیبارویان هستی  

 

کام که سه ل دیلسوز هه مته زاریتین= چندین و چند شیفتگان تو در انتظارت هستند

 

چه ن په ری روخه ل گیرفتارتین= چندین و چند پری رویان گرفتارزیبایی و جوانی تو هستند

 

تو سه ر ویجاخ کام ئایل و ته بارین= تو امید دل کدامین ایل و طایفه بوده ای

 

قامه ت وه جووانی وه گیل مه سپارین= که قد و قامتت در نوجوانی زیر خاک می رود

 

کافیر که س نوینی حال دیل دات چوینه= کافر هم نبیند آتشی که اکنون درون مادر توست

 

نازار گیرامی کام باوان بینه= توعزیز دردانه ی کدامین دودمان بوده ای؟

 

په ریم بواچه پی چه دیل سه ردین= به من بگو دلخوریت از چه بوده

 

وی تور ویله که ت ئالوده ی ده ردین= این جور خسته و از پای فتاده مبتلای درد و رنج شده ای

 

ئه ل ئامان وو سوز کیزیه ده روینیت= امان از آن سوز سرد درون تو

 

کام دوشمه ن بیره م ها وه که مینیت= کدامین دشمن بی رحم در کمین تو بوده است

 

ژه ر کامین کاومار ئاژ هوش بیردینه= زهر کدامین ماز گزنده تو را از هوش برده است

 

کام خاتوین زیلفان شانه کیردینه= کدام بانوی نجیب زلفانت را شانه می زده است

 

گیرفتار وه دام کامین سه یادین= گرفتار در دام کدامین صیاد شده ای

 

چه ر دیلت گه ن هات تویشیار شه ر هاتین= دلت از چه چیزها گرفته بود که چنین دچار فلاکت شدی

 

چوی سویراو داو خواز کام میدان بینه= مانند سهراب مدعی کدام میدان نبرد بوده ای

 

وی تور وه ناکام شیکه ست هوواردینه= که ناگهان چنین شکست خورده ای

 

جوانیت پی چه وه هه ده ر چیه = جوانیت در پی کدام ایده و آرمان هدر رفت

 

ئایل تایفه و دودمان باوانیت کیه= تو از کدامین ایل و دودمان بوده ای

 

مه ری دایای پیر فیراد کوشیم دی= پیر زن افسانه قاتل فرهاد در ذهنم مجسم می شود

 

لاشه ی چوی سویراو وه باویشم بی= جنازه اش گویی جنازه سهراب را درآغوش کشیدم

 

مه گیم چوی بیژه ن بایژمیوو بان شان= می خواهم او را چون بیژن (شاهنامه) روی شانه ام بیاندازم

 

تووانیم نیه پیریم ناتووان= پیر و ناتوان شده ام نمی توانم این کار را بکنم

 

تاقه تیم ناورد نیام ئار بان خاک= طاقت نیاوردم او را روی زمین رها کردم

 

خیزیام خورشیام سینیه وویم دام چاک= برخاستم و فریاد زدم و سینه ام را چاک زدم

 

سه رمه رن شوویا چوی ئاگیر گیرتی= سرگردان شدم چون کسی که آتش به خانه اش افتاده باشد

 

دامه ر بان سه ر چوی مال دوز بیردی= بر سر خود کوبیدم مانند کسی که خانه اش را دزد برده باشد

 

هه رچی هینام کیرد که س ناتی خه وه ر= هر چقدر فریاد کشیدم کسی بیدار نشد

 

نیشتمه روی زه مین دامه ر بان سر= به خاک افتادم و بر سر خود زدم

 

شووه و شه ر بی ده نگ چوی گوریسان= شب است و شهر در سکوت

 

مینیم و شاوار دورو ئای نوجوانه= من هستم شب دراز و این نوجوان    

لک امیر