آهنگ و کلیپ لکی laki musics and clips

دانلود انواع آهنگ لکی , کلیپ لکی و... از خوانندگان لک زبان و غیرلک که لکی خوانده یا به زبان دیگری که مربوط به لکستان است.

تاریخ قوم لک و شکل گیری تمدن اولیه در غرب ایران
نویسنده : امیرعباس یوسفوند - ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۱٠
 

توسط هنرمند و ادیب کرمانشاهی جناب آقای استاد کیومرث امیری کله جوبی که فرنامش (لقبش) لک امیر است، نماهنگی زیبا به زبان لکی  با نام "تاریخ قوم لک و شکل گیری تمدن اولیه انسان در حاشیه رودخانه سیمره در غرب کشور" تهیه و در اولین همایش شعر لکی که سه شنبه 28 تیر 1390 در تالار الغدیر کرمانشاه برگزار شد ارایه گردید. 

در نماهنگ آمده است نام ایران از کلمه آگران به معنی سرزمین آتشگاه ها از زبان لکی گرفته شده است.


توسط هنرمند و ادیب کرمانشاهی جناب آقای استاد کیومرث امیری کله جوبی که فرنامش (لقبش) لک امیر است، نماهنگی زیبا به زبان لکی  با نام "تاریخ قوم لک و شکل گیری تمدن اولیه انسان در حاشیه رودخانه سیمره در غرب کشور" تهیه و در اولین همایش شعر لکی که سه شنبه 28 تیر 1390 در تالار الغدیر کرمانشاه برگزار شد ارایه گردید. 

در نماهنگ آمده است نام ایران از کلمه آگران به معنی سرزمین آتشگاه ها از زبان لکی گرفته شده است

اولین همایش شعر لکی

 

آوازه ی اشعار حماسی «لک امیر» چند سالی است که منطقه ی «لکستان» را درنوردیده و طرفداران بسیاری در دیگر جاها پیدا کرده است. حضور این شاعر محبوب در این گونه همایش ها مایه ی دلگرمی جوان هایی است که سرودن اشعار لکی را تازه آغاز کرده اند.

با اتمام این نماهنگ تماشایی، مجری برنامه کیومرث امیری کله جوبی یا همان «لک امیر» معروف را به روی سن دعوت می کند، تا آخرین کارش با عنوان «سرزمین» را برای حاضران بخواند. «لک امیر»، سرود «سرزمین» اش را با لحنی شورانگیز و حماسی می خواند، و چه زیبا و دلنشین هم می خواند.

دیدن این نماهنگ در فرمت flv

هزداعن

در فرمت 3gp

هزداعن

در فرمت mp3

هزداعن


متن فارسی این نماهنگ لکی :

وقتی که لحظه ای به تاریخ بنگریم به خوبی میبینیم که ما مردمان لک از قدیم در حاشیه رود سیمره بوده ایم و میزیسته ایم. اما رودخانه سیمره کجاست؟ از نهاوند تا دره شهر و آبدانان. رودخانه سیمره که وقتی با دقت به آن مینگریم مکان بسیاری از اشیا و آثار تاریخ است.

روزگاری که بشر غار نشین بود و در میان کوههای بیستون و پراو میزیست، وقتی که کشاورزی را یاد گرفت آنگاه از غارنشینی بیرون آمد و زندگی کشاورزی را آغاز کرد. در کجا؟ در پیرامون همین رودخانه سیمره. این مردمان در هر دوره مردمانی بوده اند که خداوند یکتا را پرستیده اند چه با نام اهورا به معنی خدای خرد یا خود خرد و دانایی یا نام های دیگر. بعدها همین مردمان توانستند حکومتی برای خویش تشکیل دهند که در ارتباط با آن در تاریخ آمده است که کسی به نام دیاکو که از دشت نیشا آن روزگاران که همان پیرامون دشتهای زردلان و بالنگ کنونی است را به عنوان بزرگ خویش یا پادشاه برگزیدند. اینها آن دورانی بود که بشر هنوز چیزی بنام حکومت را نمیشناخت در حالیکه مردمان سیمره آنرا شناختند. دورانی بود که تمدن های نخستین بشری در کنار رود ها شکل گرفت مانند تمدن چین، تمدن مصر در کنار رود نیل و .... در کل چهار تمدن است که آنها را با تمدن هایی که در کنار رودخانه ها شکل گرفتند میشناسند.

همین مردمان که تاریخ از آنها با نام قوم ماد یا قومی ناشناس یاد میکند، مردمانی هستند که روزگارانی آب و خاک و آتش و خورشید را ستایش میکردند. ستایش میکردند نه پرستش چونکه اهورا مزدا را پرستش میکردند خدای یگانه خدای عقل خدای دانایی. براستی اگر بشر همواره این چهار مورد را ستایش میکرد شاید حتی یک درخت نیز از میان نمیرفت شاید حتی یک چشمه نیز خشک نمیشد. بگذریم. این تمدن بزرگ و این فلسه انسانی چطور از میان رفتند و چه بر سرش آمد!

ما میگوییم نام زیبای ایران از زبان لکی ما گرفته شده است. چگونه؟ روزگاری که ایران آتشگاه هایی داشت و هر جایی که آتش (در زبان لکی به آتش، آگر گفته میشود) گَر میگرفت مسافرانی که از جاهای دیگر می آمدند و  در سراسر این سرزمین این آتش (آگر) را میدیدند میگفتند که این سرزمین سرزمین آتش ها (آگِران) است. که بعدها همین اسم آگِران یا آگِر شد آگران و بعدها ایران.

ما ادعا میکنیم که زبان لکی مادر تمامی زبانهای مادر است. این زبان به گونه ای است که اگر یک لک بخواهد به زبان های دیگر سخن گوید، کسی نمیتواند تشخیص دهد که زبان مادری این فرد لکی است. این در حالی است که این امر برای افراد سایر زبانها صدق نمیکند.

ما تاریخ بزرگ، زبان بزرگ و فرهنگ بزرگی داشته ایم. تمدن بزرگی داشته ایم. ولی صاحب نداشته ایم. کس و کار نداشته ایم. تنها بود هایم و خودمان نیز کاری نکرده ایم که این تمدن گران و این فلسفه گران را معرفی کنیم و دیگران نیز بدانند. امروز که دنیا پیشرفت فراوانی کرده است، امیدواریم که بتوانیم زبان و تمدن خودمان را به دنیا معرفی و به خود و بشریت خدمت کنیم. تمدنی که ما داشته ایم قرن ها است که در زیر خاک است. کسی از آن خبر ندارد. خودمان نیز از آن بی خبریم. امروزه یا تکیه بر اینکه جوانان لک با سواد شده اند و به دانشگاه میروند امیدواریم که بتوانیم آن تمدن و آن دنیای مهروزی که پدربزرگانمان و نیاکانمان به آن پایبند بوده اند همان آیین میتراییسم است را پیدا کرده و معرفی کنیم و به آن باور داشته باشیم و بدانیم که که بوده ایم که هستیم و چه باید کرد. من باور دارم اگر اینکار را نکنیم و باور دارم اگر خود را نشناسیم کسی حاضر نمیشود حقمان را بدهد و پایمالتر نیز میشویم. و نه خودمان ارزش خود را دانسته ایم و نه کس دیگری این ارزش را ایجاد میکند. امیدوارم اینگونه شویم.

دیدن شعر سرزمین از کیومرث امیری کله جوبی یا لک امیر

در فرمت flv

هزداعن

در فرمت 3gp

هزداعن